Ineke schrijft | Klimaatspijbelaars

De jeugd spijbelt voor een beter klimaat. Met bussen vol tuigen ze naar Den Haag om hun stem te laten horen.

Dit zijn de kinderen die de politiek wakker schudden voor een leefbare planeet. Ik ken jongens die met vuilniszakken de stranden afstruinen voor een schoner zand en die zich echt druk maken om de gevolgen van de plastic soep. Weg patatgeneratie!

Toen ik van de week zat te kijken naar de protesterende jeugd was ik zwaar onder de indruk van de geestdrift waarmee de jongens en meiden achter hun spandoeken stonden. Zure reacties van opstokerij door ouders en docenten en waarom dit niet op zaterdag kon, waren te verwachten Een beetje flauw om de goede intenties af te breken door het McDonald’sbezoek na de demonstratie groot uit te meten. Deze jeugd wil een gezamenlijke aanpak van bovenaf afdwingen. Het onder de loep nemen van overmatige vleesproductie en eigen eetgedrag moet daar onderdeel van worden. Juist dit soort demonstranten zal daar voor open staan als ze merkt dat bewustwording vanuit de politiek komt.

Ook ik vocht ooit samen met mijn klasgenoten op de basisschool voor een goede zaak. Met spandoek en al eisten we dat we een musical zouden opvoeren. Het schoolbestuur kwam er zelfs aan te pas en uiteindelijk waren we tevreden met een volksdansact.

Dat we ons in die tijd ook al bewust waren van de vervuilde uitstoot van vliegtuiggassen bleek wel uit onze vaste overtuiging dat we konden vliegen zonder brandstof. Ik zie mij en mijn vriendinnen nog staan op een tafeltje op het balkon, stevig zwaaiend met onze eigen gefabriceerde houten vleugels. ‘Alles lukt als je maar wilt’, was ons motto. Diezelfde bevlogenheid zag ik ook terug bij de leerlingen op het Malieveld. Én op de zaterdagen als er geen tijd is om te demonstreren. Dan moeten ze de supermarkten namelijk volstouwen.