Belevenissen uit het gymnasium | Hobbyklagen

Zoals op elk werk gebruikelijk, wordt ook op scholen in het algemeen en de Lindenborg in het bijzonder heel wat gejengeld, gejeuzeld en gejeremieerd door zowel docenten als leerlingen.

Ik wil niet zeggen dat elk gejammer gebaseerd is op drijfzand, maar toch worden al zoekend heel wat spijkers op laag water gevonden waarvan het gebrek aan kwaliteit luidruchtig verkondigd wordt aan ieder die dat maar horen wil. Lollig trouwens: ik zat even synoniemen voor zeuren, zaniken en zemelen te zoeken en het blijkt dat er in het Nederlands een rijkdom aan woorden is wanneer we er behoefte aan hebben onze onvrede onder woorden te brengen. Wat zegt dàt

nu weer over de volksaard?

Mar misschien hebben andere moderne vreemde talen en mogelijk zelfs de beide klassieke talen ook wel een overschot aan begrippen

met een klaaginhoud. Geen idee. Een onderzoekje waard, maar daar heb ik nu even geen zin in. Sorry.

Piepen en miepen en brommen en grommen, het is een verrukkelijke bezigheid! Persoonlijk ben ik er dol op en ik word er altijd heel vrolijk van. Het schept een band

tussen de klagers tegenover de rest, een soort van verscherpt wij-zij-gevoel, het geeft gelegenheid even een paar pittige punten te maken en het ruimt rommelige

resten ruis op, die anders blijven rondzweven in de hersens. Mijn stelling: gezever is gezond!

Punt van aandacht is wel, dat het humeur niet moet lijden onder klagen, knorren en knetteren. Persoonlijke tip: tijdig stoppen en overgaan tot het tellen van de zegeningen in het algemeen en die op de Lindenborg in het bijzonder. En dat zijn er vele. Om te beginnen zijn onze leerlingen in het algemeen aangenaam en aangepast, niet chagrijnig, werkwillig en vriendelijk. Vervolgens is het met collega’s goed en gezellig toeven in een gebouw dat nog redelijk door de beugel kan.

Bovendien heeft het docentschap een hoge mate van vrijheid van handelen. De klas in het lokaal, het lokaal dicht en wie doet me wat? Er zijn wel eindtermen die gehaald moeten worden en de weg richting toetsen moet ook gezamenlijk afgelegd worden en dergelijke, maar er blijft volop ruimte voor leuter, lachen en lol. Advies voor u en mij voor nu en later: blijf drammen en dreinen, maar ontstijg nooit het niveau van hobbyklagen. Definitie: zalig zagen over iets onnozels en daarna

overgaan tot de orde van de dag. Een zonnig humeur gewenst!