Belevenissen uit het Gymnasium | Toekomst

Het nieuwe jaar nodigt uit tot mijmeringen. Ik treed terug in de tijd, toen ik net goed en wel aan de slag raakte met de klassieke talen. Eerder bij Frans - toch even een verdere terugblik - ging het altijd vooral om het ontwikkelen van leesvaardigheidsstrategieën, het enige onderdeel binnen het Centraal Schriftelijk Eindexamen.

In het SchoolExamen zat al het andere: spreken, schrijven, luisteren.nDat CSE ging des te beter naarmate de gekozen teksten binnen het interessegebied van de leerlingen vielen. Ik herinner me teksten over popmuziek die goed gingen en ook ooit een tekst over het kweken van champignons, waar mijn leerlingen veel minder goed uit kwamen. Uiteindelijk heb je als docent Frans bij het inslijpen van strategieën niet heel veel invloed op het cijfer dat men ging halen. Ik hoopte er altijd maar het beste van en liet het los.

Dat is allemaal totaal anders bij Latijn en Grieks. Tien jaar geleden leverde ik mijn eerste lichting eindexamengymnasiasten af voor Grieks. Homerus stond op het menu: altijd appetijtelijk en vol fraaiheid van vormen en verzinsels. Ik herinner me nog hoe doodeng ik het vond, mijn allereerste eindexamenkandidaten binnen die nieuwe vakken, waarvoor ik zelf op dat moment nog niet mijn eerstegraadsbevoegdheid behaald had! Had ik hun wel voldoende gemeld over stijl en achtergronden, over vertaalaanpak en herhalen, over hoofdlijnen binnen het homerische epos, over wat dan ook? Spànnend tot en met! Zonder mijn bemoeienis met hun vorderingen en zonder mijn gedram over bijhouden van vertaal- en leerwerk zonder mijn huphup-geroep aan de kantlijn zou het best eens helemaal mis kunnen gaan.

Die allereerste groep, die voortreffelijk slaagde, heeft nog altijd een warm plekje in mijn hart. Ik keek een tijd geleden via linkedin en zag dat allen goed terechtkwamen in hoge banen: advocaat, arts, wetenschapper. Onlangs promoveerde uit deze groep een leerling met wie ik altijd contact heb omdat ze klassieken ging studeren. Het ging van een leien dakje en ze studeerde voortreffelijk verder in meerdere buitenlanden. Met haar promotie magna cum laude op het klassiek instituut in München is vast en zeker nog niet haar laatste studieuze stap gezet. En wat is er gebeurd met al die anderen die volgden? Zo nu en dan kijk ik en voel verwondering en trots. Zoveel moois en vaak zoveel slimheid en ijver! Laten we ons vooral over de toekomst geen zorgen maken!