Ineke schrijft | De jeugd van tegenwoordig

Een vers 2019 en een rustige start. Dat wens ik in het bijzonder alle kanjers toe die de afgelopen dagen als buffels de supermarkten hebben bevoorraad, de klanten naar de juiste schappen hebben geleid en het geduld op konden brengen om voor ieder wiswasje naar het magazijn te worden gestuurd.

Met kerstmutsen en dito truien duwden ze zonder te klagen de pallets met eetwaar de winkel in. Geduldig en meestal met een glimlach, soms met rode konen van de inspanning. De kratten met stoofperen, kalkoen en kruidenboter werden in rap tempo geleegd om een paar uur later weer van voren af aan te beginnen. Ze kregen dingen in hun handen waar ze nog nooit van gehoord hadden en toch hielden ze stand in het gekkenhuis van eend in sinaasappelsaus, wortelsoufflé, ossenstaartbouillon met shiitake en natuurlijk de cookie dough ijsbombe.

Ik zag jongetjes (ja, ik word oud) in de winkel die in mijn beleving nog maar kort geleden bij de F-jes op een kluitje achter de bal aanrenden. Nu zeulden ze met kratten bier en moesten ze de klanten helpen zoeken naar amandellikeur. De meisjes stonden lachend achter de luxe broodjes en draaiden hun hand niet om voor een uurtje of twee langer doorwerken.De extra zakcenten zijn de reden voor de jeugd om rond de feestdagen eerder uit bed te komen of er doodmoe weer in te vallen. Niks dan chapeau voor alle dames en heren die zonder openlijk te miepen de laatste weken van het jaar de mensen voorzien van de heerlijkste producten.

De pakken oliebollenmix en de achtergebleven kerstkransjes kunnen nog even de koopjeshoek in maar daarna moeten ze definitief de winkel uit. De feesterij is nu echt voorbij. We zullen januari door moeten worstelen in een kale winkel zonder rood, groen en goud. Waar zouden we zijn zonder de schooljeugd die ons daar doorheen loodst? Maar laten we de jongens en meiden ook een beetje sparen de komende tijd. Dat verdienen ze. In ieder geval tot de paasbrunch.