Belevenissen uit het gymnasium | Vrede

WESTERKWARTIER - Neenee, niet ongerust worden: dit is niet de zoveelste column over kerst, over lief zijn voor elkaar binnen het gezin en in het lokale en globale kader, over vrede en weet ik wat voor meer moois we elkaar graag toewensen... Ik blijf gewoon, net als meestal in mijn columns, op mijn stekje in de Lindenborg.

Daar komt bij mij wekelijks twintig keer een klas op bezoek: vier keer een los lesuur klassiek snuffelen in vier verschillende brugklassen, drie keer mijn mentorklas 3 gymnasium Latijn, vijf keer klas 4 Latijn, vier keer klas 5 Latijn en vier keer klas 6 Grieks. Dan is dan twintig keer 45 minuten en dat is voor liefhebbers van urentellen precies vijftien klokuren per week directe confrontatie met gezellig grut. Daarnaast is er voor een docent van alles te doen van voorbereiding van de lessen en toetsen maken en corrigeren tot praten met mentorleerlingen en collega’s over al wat goed en slecht gaat tot het spitten door ondoorgrondelijke managementtaal over het één of ander, vergaderen en de vakliteratuur bijhouden…

Het gaat me nu even om die uren samen met een klas. Die kunnen het allerergste zijn wanneer orde in de groep of relatie met het grut of planning van de leerstof of weet ik wat al niet onprettig verloopt. Die kunnen ook het allerfijnste zijn, wanneer de bloem van de natie en de hoop voor de toekomst aanschuift om samen met de docent te werken aan kennisverwerving in een sfeer van gemoedelijk en genoeglijk samenzijn. Stiekem geldt dat laatste vaak voor mij, maar ik hoor mijn collega’s al tetteren in mijn geestesoor: “Jij hebt gemakkelijk praten! Jij hebt alleen gymnasiasten”. Tja.

Uiteindelijk is in het onderwijs relatie en een gedrag van ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’het allerbelangrijkst, dat vind ik. Wanneer je de ander vriendelijk en redelijk benadert, krijg je gangbaar vriendelijkheid en redelijkheid terug en ontstaat een sfeer van volwassenen onder elkaar. Ik geef ook beter les wanneer het knettert van de kneuterigheid. Soms heeft een individu of een klas door, dat het niet helemaal lekker loopt vanwege één of ander onderhuids ongenoegen. Soms wordt ineens stroefheid weer gladheid door onderling overleg of ingrijpen van één leerling en wordt de vrede hersteld. Mooi mensenwerk!

Zo. Dominee de Vries is uitgepreekt ;-) Fijne kerstdagen gewenst en een gezond en gelukkig 2019!