Ineke schrijft | Kerstmarkt

Ik heb mijn eerste kerstmarkt voor dit jaar al weer gehad. Dat klinkt als een opluchting na een verplicht nummertje. Zoals het gevoel dat je hebt na het zweten in de sportschool. Toch bedoel ik dat hier niet. Een goeie kerstmarkt voelt als een warme, wollige deken en brengt je in dromerige sferen.

Kerstmarkten hebben over het algemeen toch iets meer dan gewone markten. Rommel is er altijd maar door de kleurtjes en kerstachtige hebbedingetjes voor in de boom of rond het huis wordt het vaak toch iets bijzonders. Het is ook net of de mensen die er rondlopen veel ontspannender ogen dan bij de kerstloze varianten.

Het is waarschijnlijk de aanloop naar de feestdagen waar kneuterige gezelligheid ons allemaal in de greep krijgt. Een kerstman met scheve baard, vrouwen in Charles Dickens stijl, de geur van glühwein en glinsterende lampjes brengen je vanzelf in de sfeer. Een koortje doet het ook altijd goed. Het maakt eigenlijk niet uit of dat nou vals of zuiver klinkt. Ze doen hun best, dat is genoeg: alleen een kniesoor valt erover.

En dan het eten, vaak komt dat niet verder dan snert, krentenbrood, banket en hooguit warme worst. Precies zoals het hoort in deze tijd. De stalletjes met bijzondere jammetjes of andersoortig broodbeleg kunnen nog de kers op de taart verzorgen maar dan houdt het ook wel op. En dat is helemaal prima.

Een kerstmarkt in de sneeuw. Dat zou nou echt eens iets zijn. En dat je dan precies hetzelfde gevoel krijgt als in het filmpje van Last Christmas van Wham. Zo retro en harmonieus maar ook zo knus. Een witte perfecte wereld waar helemaal niets aan de hand is. Voor even dan. Want tja... die onvermijdelijke very next day. Vroeg of laat komt die weer om de hoek kijken.