Papyrus - Herinneringen aan het gymnasium

Zo nu en dan lees ik een boek waar ik echt door verrast word en dan wil ik het even aan jullie melden! “Papyrus” (uit het Spaans vertaald, van auteur Irene Vallejo, Meulenhoff 2021) is zo’n wonderschoon boek dat nooit genoeg geprezen kan worden en dat ik iedereen (en ik bedoel echt iedereen!) kan en wil aanraden.

Het gaat over een geschiedenis van de wereld in boeken maar eigenlijk over zoveel meer! Zo lees ik bijv. op blz. 174: “Het enige wat de moeite waard is, is onderwijs […]. Al het andere is menselijk en klein en verdient het niet om met grote inspanning gezocht te worden. Een adellijke titel is iets uit het verleden. Rijkdom is een gave van het lot, dat geeft en neemt. Roem is vergankelijk. Schoonheid is vluchtig; gezondheid wisselvallig. Lichamelijke kracht valt ten prooi aan ziekte en ouderdom. Onderricht is het enige wat onsterfelijk en goddelijk is. Want alleen intellect verjongt met de jaren en de tijd, die alles wegrukt, voegt wijsheid toe aan de ouderdom”. Dit is toch een verrukkelijke passage waar iedereen het van harte mee eens kan zijn en waarin veel zit om over door te denken?

Tegen heug en meug je huiswerk doen

Nu ik de eeuwen kan overzien, realiseer ik me inderdaad dat het al doende en al werkende bijleren van wetenswaardigheden op veel vlakken alleen maar voordelen heeft en altijd verrijkend is. Voor leerlingen die nog maar enkele jaren onderweg zijn in het leven, zal dit een tikje anders aanvoelen, dat denk ik wel. Je moet naar school en daar moet je dan van alles leren waarbij het nog maar de vraag is of je er in de rest van je leven iets aan hebt. Je weet dat nog niet op het moment waarop je het tot je neemt. Je moppert wat en doet misschien tegen heug en meug je huiswerk want waartoe is dit alles? Maar vooruit: je houdt vol en belandt op zeker moment op een plekje in de maatschappij waar je soms veel, soms weinig blijkt te hebben aan je schoolkennis maar waar je normaal gesproken wel voortdurend gericht bijleert.

Vers verworven kennis

Als je zoals ik met pensioen bent en merkt dat veel kennis vergeten kan en mag worden, is er nog meer ruimte voor nieuwe dingen en wordt vers verworven kennis op allerlei vlak des te waardevoller naarmate ze alleen voor eigen plezier geconsumeerd wordt. Papyrus dus! Lezen!

Tekst: Anneke de Vries