Omstreden vangrail als 'kroonjuweel' komt er

Schrijver Albert Graansma van de rubriek Historisch Correct in deze krant is geïnteresseerd in de lokale politiek. Laatst verbaasde hij zich op Twitter over de fixatie die hij ziet bij politieke partijen om zoveel mogelijk wethouders te willen leveren.

 Oprecht vraagt hij zich af in zijn tweet: waarom is dat? Wethouders maken toch niet het beleid? Dat is toch de gemeenteraad? Die bepaalt de speelruimte waarin wethouders opereren. Zijn conclusie: een wethouder kan niks beginnen zonder mandaat van de raad.

Natuurlijk heeft Graansma gelijk. Maar om als gemeenteraad iets uit te kunnen richten, is een meerderheid nodig. Meteen na de verkiezingen gaan de gekozen politieke partijen met elkaar in overleg om te komen tot een bestuurscoalitie. Die steunt op een meerderheid in de gemeenteraad. Die meerderheid van partijen krijgt de wethouders toebedeeld en deelt de lakens uit. De wethouders voeren uit wat de meerderheid in de raad wil. Zij drukken op het beleid niet zelden een stevige stempel.

Mooi voorbeeld hiervan in Westerkwartier is de aanleg van een vangrails van 5,5 kilometer langs het Van Starkenborghkanaal tussen Stroobos en Gaarkeuken. Dat was in de gemeenteraad van de voormalige gemeente Grootegast al een stokpaardje van de huidige coalitiepartij VZ Westerkwartier. In Grootegast, waar VZ toentertijd in de oppositie zat, lukte het keer op keer niet om hiervoor een meerderheid te vinden. De verkeersveiligheid die zo'n vangrails moet borgen, werd toentertijd ernstig in twijfel getrokken. Op basis van adviezen van deskundigen sprak de toenmalige verkeerswethouder Mark de Haan (ChristenUnie) in dit verband van 'schijnveiligheid'.

Maar het kan verkeren. In de nieuwe gemeente werd VZ de grootste partij. Zij stapte met onder meer de ChristenUnie in het college van B en W. VZ zorgde ervoor dat haar 'kroonjuweel' - de vangrails bij Gaarkeuken - in het coalitieakkoord belandde. Namens VZ trad Geertje Dijkstra-Jacobi aan als wethouder. Met verve slaagde zij er de afgelopen maanden om de vele overheden die hierbij betrokken zijn, op één lijn te krijgen.

Intussen rept nagenoeg niemand meer over de eerder aangevoerde 'schijnveiligheid'. Daar helpt geen oppositie meer aan: de vangrails komt er. Zó werkt democratie.