Een wandeling door Peebos, dwars door Westerkwartier van weleer

Het Routebureau promoot Groningen als dé wandelprovincie van Nederland. Daarvoor is een uitgebreid net van genummerde wandelpaden uitgezet. <i>Dagblad van het Noorden</i> trekt willekeurig een nummertje en neemt al lopend de proef op de som.

Een motorzaag wedijvert met een koekoek wie het meeste lawaai kan maken in Peebos, een door wandelpaden omgeven gehucht in het Westerkwartier. Het gejank van de zaag komt van achter de Friese grens, die op enkele honderden meters afstand ligt. De koekoek blijft Groningen trouw en heeft dus het oor van de wandelaar.

Bezoekers wanen zich op de tocht, die begint bij nummer 68, in het Westerkwartier van weleer. Zelfs een uit de kluiten gewassen hoogspanningsleiding lukt het niet de idylle te verpesten. Een pad voert langs veenweides gedrapeerd met gele, paarse en lila bloemen (voor de liefhebbers: boter-, koekoeks- en pinksterbloemen). Opgeschoten wilgen en elzen verschaffen schaduw. Kniehoog gras in de velden wuift mee met de wind. Een lichte mestgeur dringt zich op, afkomstig uit − alweer − Friesland.

Wonderschoon wandelgebied

Dat het wonderschone wandelgebied er ligt, is vooral te danken aan de inzet van vrijwilligers en grondeigenaar Staatsbosbeheer. Die hebben zich met liefde ontfermd over de historische streek. Peebos ligt ten westen van Doezum en is vernoemd naar een bos dat vroeger in deze contreien groeide, het bos van Piebe. Wie hij precies was, is onduidelijk. Wel is helder dat de laatste bomen in de oorlog werden gekapt, ten behoeve van de plaatselijke melkfabriek.

Een in een oranje overall gehulde werker maait het gras onder een afzetting. Hij legt zijn kantjesmaaier neer en wipt het vizier van zijn helm omhoog. Terwijl de man met een arm het zweet van zijn voorhoofd veegt, constateert hij dat het een mooie dag is om te hooien. ,,Voor een hobbyboer met twee hectare.’’

De plattelander woont hier nog maar kort en komt helemaal van de Veluwe. ,,Daar is de grond vrijwel onbetaalbaar. Hier kun je nog leuke dingen krijgen’’, zegt de hobbyboer. Die als nieuwbakken provinciegenoot vanzelfsprekend weet waar zijn loyaliteit hoort te liggen. ,,In onze tuin wappert de Groningse vlag.’’