Accordeonmuziek laat bloed stromen

NUIS Zondag 11 augustus ademt Nuis accordeonmuziek. Tussen de landerijen bij museum ’t Rieuw wordt het ene na het andere deuntje de lucht in geslingerd.

„Het trekharmonicafestival wordt al twintig jaar georganiseerd en jaar voor het eerst door Museum ‘t Rieuw”, vertelt Annie van der Ploeg van de organisatie. „We hebben nu ook voor de zondag gekozen omdat het publiek op zaterdag toch wat terug liep. De deelnemers komen uit het hele land. Van Leens tot Papendrecht en van Rolde tot Nieuw Leusden.”

Op het terrein bij het museum staan verschillende tentjes waaronder de accordeonisten muziek maken. Roldenaar Johan Smith trekt samen met Lucy Wolf uit Wezep een paar liedjes uit zijn instrument. „We kennen elkaar alleen van de festivals en het is leuk om samen te spelen”, zegt Lucy. Zij had ooit les van Dieter Holmersma uit Leek. „Hij heeft mij de technische kneepjes geleerd en het was ontzettend fijn om les van hem te krijgen. Hopelijk tref ik hem vandaag nog.” Volgens Johan mag Holmersma zich de beste speler van Nederland noemen. „Ook heeft hij veel kennis van het apparaat.” „Dieter is de slagader van het accordeongebeuren”, vult Lucy aan. De muziek is grenzeloos, volgens de twee. „Lekker spelen met gelijkgestemden is fijn”, zegt Smith. En buiten spelen is veel beter dan binnen, volgens Lucy. „Ik zweet al genoeg”, lacht ze.

Gerrit Poppinga van de organisatie is enthousiast over de mooie plek en de opkomst. „Normaal zetten we de boel eerder klaar maar gisteren kon dat niet vanwege dat pokkenweer. Dus moesten we dat vanmorgen nog doen. Maar met vijftig deelnemers ben ik dik tevreden.”

Sieta, Anne en Anneke uit het Friese Akkrum zijn ook op de accordeonklanken afgekomen. „Wij spelen zelf ook maar nu komen we alleen kijken”, zegt Sieta. „We gaan vanmiddag nog langs bij de tante van Anneke om een paar nummertjes voor haar te spelen. We spelen samen met een groepje van acht en hebben allemaal liefde voor de muziek. „Soms stoot ik Sieta aan en dan fluister ik: ‘Sieta, je doet mijn bloed stromen”, glundert Anne.

Ineke Doornbos