Ineke schrijft | Vreemdgaan op de loopband

Ik heb een bijzondere hobby. Ik speculeer graag over hoe het zit tussen mensen die ik niet ken. Wat hun relatie is met elkaar. Is het een stelletje, wordt het een stelletje, zijn het vrienden, vage kennissen of broer en zus?

Op de loopband bij de fitness zag ik twee mensen. De vrouw was eerst alleen, de man kwam een paar minuten later. Hij knikte naar haar en zij lachte. Af en toe keek hij schattig naar haar terwijl zij doorliep. Zouden ze verliefd zijn en stiekem een verhouding hebben? Of kennen ze elkaar gewoon uit de buurt? Misschien zijn ze al jaren samen. Alles kan. Ik kwam er niet achter. Hoeft ook niet. Fantaseren erover is veel te leuk.

Dat kan overal. In de bus of zoals kort geleden op een festival. Voor mij stond een man met twee vrouwen. De ene deed erg haar best om zijn aandacht te krijgen en lachte om alles wat hij zei. Maar hij ging overduidelijk voor dame 2, die iets bescheidener was. Dat beviel dame 1 niet en ze ging steeds harder lachen terwijl ze ondertussen dame 2 wel kon doodkijken, die steeds vrijpostiger werd. Haar hand ging steeds vaker richting zijn schouder. Even later was dame 1 afgedropen. Hoe het precies zat tussen het drietal was een leuke analyse.

In een restaurant zaten twee mensen aan een tafel. Ik kende de vrouw vaag en meende mij te herinneren dat ze van de vrouwenliefde was. Tegenover haar zat een man. Was ze dan toch aan de man geraakt? Toen ze naar buiten liepen met hetzelfde loopje en ik zag dat hun neuzen indentiek waren besloot ik dat het broer en zus zouden zijn.

Het blijft een leuke bezigheid. Eigenlijk wil ik niet weten hoe het zit. Mijn gedachten erover laten gaan is leuk genoeg. Want als ik eenmaal weet hoe het zit is de lol er vanaf.

Later op de dag zag ik het fitnessstel winkelen in het dorp. Beetje jammer.