Belevenissen uit het Gymnasium | Leeftijd

Onlangs werd ik op grond van mijn columns gevraagd als spreker bij een gezellige groep vrouwen van – zoals dat dan heet – zekere leeftijd. Alsof bijvoorbeeld 15 jaar niet een zekere leeftijd is. Maar goed, u begrijpt het. Het was voor het eerst van mijn leven dat me zoiets gevraagd werd en ik voelde me vereerd maar vond het vooraf ook best een beetje spannend.

Waar moet ik het over hebben? Wat boeit hen? In welk opzicht hebben ze nog een boodschap aan de middelbare school, die best lang geleden achter hen ligt? Met de vage titel ‘snuffelen aan de middelbare school’ hield ik in elk geval tot nader order alle opties nog open. Noest nadenken, wikken en wegen en enige introspectie leverde me op dat ik het beste in mijn eigen kracht kan gaan staan, zoals dat volgens managers heet. Tja, stel je voor zeg, dat je in andermans kracht gaat staan! Kssst, wegwezen dan toch? Maar dat terzijde. In mijn geval is die eigen kracht dan: geen toespraak houden, maar gewoon lekker aan het werk met klassieke dingetjes, zoals: hoeveel Latijn zit er stiekem in het Nederlands, waar vinden we de Latijnse telwoorden nog terug, hoe is de opbouw van het Latijn? Daarna een stukje tekst proberen te vertalen. Dat soort dingen.

Bij de oudercursus ‘snuffelen aan de klassieke talen en culture’, bestemd voor ouders van brugklassers, had ik al ervaren dat bepaalde reflexen identiek blijven door de jaren heen en dat een 12-jarige vergelijkbaar is met een 40-jarige of een 80- jarige: liever geen klassikale mondelinge beurt willen krijgen, een smoesje bedenken als je het antwoord even niet weet, dat soort dingen. Maar ook: hoe gemakkelijk men meegaat in gekkigheid: naspreken van Latijnse woorden om de taal te proeven, maar vooral ook: samen zingen!

Gezien de tijd van het jaar waren de Latijnse sintliederen daarvoor het meest geschikt en het was geen enkel probleem de dames mee te krijgen in vrolijk gezang. Sterker nog: toen ik dacht dat twee liederen genoeg waren (ik had er drie op de kopie), wilde men ook dat derde lied nog samen zingen. Het was een verrukkelijke avond en ik denk er met plezier aan terug. Bij dezen nogmaals gemeld: dank voor de uitnodiging! (Ook) ik heb er weer wat van geleerd!


Auteur

Bram Hulzebos Redacteur