Piraten eren Koos op gepaste wijze

MARUM

„Jezus jongens…” William Bossong, bassist/spreekstalmeester van Mooi Wark, kijkt gelukzalig naar het publiek. Bossong en de zijnen zagen net een volle tent enthousiast op en neer stuiteren; hoorden duizenden mensen meebrullen en moesten af en toe de bierfonteinen ontwijken. Mooi Wark op het Mega Piraten Festijn in Marum betekent feest. „We komen overal bij de piraten, daar zijn we trots op, maar de echte, echte piraten zijn vanavond hier!”

Een gejuich laait op. „Boeruh-boeruh”, scandeert het publiek. En dat is dus het Mega Piraten Festijn. Een enorm volksfeest. Met bier, met dans, met sjans, met een lach, maar ook met een traan. Nederland nam recentelijk afscheid van Koos Alberts. Leon Lukassen van Lukassen Produkties, één van de organiserende partijen binnen het Mega Piraten Festijn, kende Koos bijna zijn hele leven. „Koos had in 1984 een enorme hit met ‘Ik verscheurde je foto’. Iemand tipte hem toen dat als hij een goede manager zocht, hij eens een praatje moest gaan maken met mijn vader Leo. Dat deed Koos. Hij tekende bij ons en is daarna nooit meer weggegaan. Ik ben met hem opgegroeid. Onze families gingen met elkaar op vakantie. Naar Torremolinos. Hij was een lieve, eigenwijze, eerlijke en pure man. Maar ook opgegroeid in de Jordaan in de jaren dat die niet de beste wijk van Amsterdam was. We waren daar in Torremolinos eens aan het voetballen tegen een stel andere jongens. Dave, Koos’ zoon, deed ook mee. En dat draaide toen uit op een schoppartij. Maar dan zag je een andere Koos. Voor de duvel niet bang. Al stond de Hulk voor hem. Natuurlijk wilden we hem hier een eerbetoon geven!”

Maar eerst is het nog tijd voor feest. Met de Esperando’s bijvoorbeeld: zanger/accordeonist Herman Kaijser en drummer/zanger Bert Bieze. Die laatste heeft zijn drumstel thuis gelaten. Met ‘Sexy Weekend’, ‘Rockin’ all over the World’ en ‘Hey Jude’ (met accordeonarrangementen) zetten de twee Groningers de tent moeiteloos naar hun hand. Herman en Bert mogen dan wel niet de bekendste artiesten op het affiche zijn, maar dat maakt niet uit. De liedjes zijn bekend. Het publiek brult mee. De twee laten horen serieus werk te maken van hun nieuwe koers. Ja, het echte piratengevoel is er nog, maar de repertoirekeuze is minder ‘stof op de naald’. „Denk je dat je met de Esperando’s piratenmuziek binnenhaalt, krijg je wereldmuziek”, merkt presentator Willie Oosterhuis dan ook verrast op. „Het was geweldig”, stelt Herman na afloop. „We zijn vorig weekend met een stel fans in de bus naar Mayerhoven in Oostenrijk geweest. Veel van die lui waren er ook. We zagen ze niet, maar we wisten wel dat ze er waren.” Bert voelde zich op het podium allesbehalve naakt zonder zijn drumstel. „Ik heb vroeger jarenlang in bands gezongen. Dit was weer even een uitlaatklep. Gewoon lekker springen en entertainen.” Maar in hart en nieren is en blijft Bert een drummer”, stelt Herman. “Ik zou het niet kunnen. Alleen met mijn accordeon om de nek voel ik me goed op het podium. Anders wordt het een drama.”

Ook in de tweede, kleinere tent van ‘Poar Neem’n’ is het de hele avond feest. Springen, dansen, tekeer gaan op een razendsnelle mix van hits. Geen liedje wordt afgemaakt. Twee keer een bekend refrein en op naar de volgende kraker. Het Rad van Poartuin blijkt populair. Iedereen wil een swing aan het wiel geven. Het is een vrolijke chaos. Wim van Aperlo, het gezicht van Poar Neem’n, ziet dat het goed is. “Oldebroek, daar hebben we laatst met het Mega Piraten Festijn gestaan, is onze topper. Dat is een thuiswedstrijd, uit die regio komen we. Maar dit is ook wat bijzonders. We zijn hier enorm populair. Dat merkte ik vooraf al, toen ik een rondje liep over het buitenterrein. Vaak word ik dan wel aangesproken, maar hoe vaak het hier gebeurde, is wel heel apart. Helemaal top!”

Ook Eddie Mensink, de grote man achter het Mega Piraten Festijn, is dik tevreden. Een uitverkochte tent: 6.500 man. „Ja, jammer dat het de hele avond regent, maar ja, daar kunnen ze toch niks aan doen.” Dat er een eerbetoon aan Koos Alberts moest komen, stond wat hem betreft vast. „Koos was een basisspeler. Hoeveel Mega Piraten Festijnen hebben we inmiddels gehad, 140, 150? Ik denk dat hij er hooguit vijf keer niet bij is geweest. ”

In de grote tent dendert het feest verder. Volksheld Evert Baptist tuft weer het podium op met zijn brommer, laat de tent kolken en vraagt vervolgens doodleuk om ‘een applaus voor mij’. Het publiek lacht. Daarna volgt de chaos van Mooi Wark, waarna Stef Ekkel en René Karst nog enkele liedjes zingen. Maar daarna gaan de lichten uit en vraagt Willie aandacht voor Koos Alberts. „Hier op het Mega Piraten Festijn vieren we feest en hier troosten we elkaar.” Op de grote schermen wordt een kort portret van Koos uitgezonden. Na het item van enkele minuten, kondigt Willie vijf artiesten aan: George Baker, Stef Ekkel, René Karst, Peter Beense en Pierre van Dam. De vijf zingen gebroederlijk een medley van Koos’ grootste hits. Zo komen onder andere ‘Ik verscheurde je foto’, ‘Eenmaal kom jij terug’, en ‘Zijn het je ogen’ voorbij. Na afloop volgt een hard applaus. Iedereen doet mee, ook de vijf zangers. ‘Koossie-Koossie’ scandeert het publiek.

Pierre van Dam, een volbloed neef van Koos, is na afloop nog wat bedeesd. „Dit is het mooiste en het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan. Hij is er dan wel niet meer, maar hij was er toch bij. Het was schitterend. Het rare was dat ik vooraf heel veel rust over me kreeg. Ik wilde Koos trots maken. Het was zo mooi.” Pierre kreeg de vrijdagavond voor het festival een telefoontje met het verzoek of hij mee wilde doen, als vijfde zanger. En natuurlijk zei hij ja. „Peter Beense heeft mij getipt. ‘Als er een is, die mee moet doen, is Pierre het”, zei hij. Daar ben ik hem heel dankbaar voor. Een mooier afscheid hadden we Koos niet kunnen geven.” Maar het Mega Piraten Festijn is vooral een feest. En hoe hard ook, dat moet doorgaan. En dus geniet het publiek daarna weer met volle teugen. Met polonaises, door mee te zingen en met heel veel bier. Koos zong het eerder al: ‘Het leven is te mooi voor tranen’.