Belevenissen uit het Gymnasium | Herinnering

Vakantietijd is mijmertijd. Al terraszittend of rondfietsend of onkruidwiedend overpeinzen wat er leuk en minder leuk is aan onderwijs in het algemeen en mijn eigen onderwijs in het bijzonder.

Wat weet ik eigenlijk zelf nog van mijn docenten die ik een halve eeuw geleden moest verdragen? Wat weet u nog? Eén ding is ogenblikkelijk nogal ontnuchterend: ik heb eerlijk gezegd amper een idee hoe ze de leerstof brachten en wat ik daar daadwerkelijk van oppikte, terwijl ik best echt braaf was en achterin zittend altijd goed oplette met naast mij een schoolvriendinnetje dat ook voortdurend de kop erbij had.

Trivialiteiten, die zie ik nog wel voor me: het irritant terugschuiven van een vette lok op een overigens kaal hoofd, trillende stem en handen van een onervaren docent voor wie we niet altijd even aardig waren, de geur van de pijp die een biologiedocent voor de klas rookte tijdens de les, de cynische woede - kil onder woorden gebracht - van een leraar wanneer de leerlingen in kennis tekort schoten… Geen echt erge dingen dus, afgezien dan van dat cynisme waar ik hier nu niet verder op inga.

Ik vraag me even af hoe leerlingen zich mij later zullen herinneren. Omdat ik al zo vreselijk lang hier in Leek lesgeef, kom ik zo nu en dan oud-leerlingen (letterlijk en figuurlijk oud!) tegen die mij aanspreken. Zij vertellen mij soms iets over hoe ik handelde, welke gebaren ik maakte als er een fout werd gemaakt, hoe goed of slecht ze waren in mijn vak (toen nog Frans) of wat mijn stopwoorden waren… Soms hoor ik dan iets dat ik tot mijn ontzetting toen zei of deed en nu nog steeds zeg of doe. En ja, dan wordt het wel hoog tijd daar verandering in aan te brengen ;-) Andere vraag: hoe wil ik eigenlijk herinnerd worden? Poe… Het liefst natuurlijk als een hele goede docent die nooit cynisch was en altijd het beste voor had met haar leerlingen. Maar ach, ik ben ook maar een mens en maak fouten. Sorry.

Over een paar weken weer aan de slag. Einde van mijmeringen en over tot de orde van de dag. Wel verrukkelijk dat het nog even vakantie is, maar ook prima om straks leerlingen en collega’s terug te zien en verder te bouwen aan hun en mijn herinneringen.