Van grap naar succesvol bedrijf

TOLBERT

„Ik had eigenlijk niks met aardbeien. Ja, ik vond ze lekker, dat was alles” , vertelt Jan de Jong van De Jong Aardbeien uit Tolbert.

„Het begon eigenlijk als een uit de hand gelopen grap. Nu ruim twintig jaar geleden. De oom van mijn vrouw Christa verbouwde aardbeien in Noord-Holland en voor de gein gaf hij ons een keer een paar plantjes mee. Die probeerden we op een klein stukje grond. De aardbeien groeiden er goed, ze waren erg lekker en de verkoop liep toen al gesmeerd”, mijmert Jan glimlachend. „Na twee jaar hobbyen besloten we onze banen op te zeggen en professioneel aardbeienteler te worden.”

Inmiddels ligt er een hectare grond vol aardbeienplanten. „In de zomer werken we met seizoenwerkers voor het plukken”, zegt Jan. „‘s Ochtends kunnen de klanten bij ons aan huis terecht. Ze kunnen de aardbeien zelf pakken en geld in het geldkistje doen”, zegt Christa. „Regelmatig vinden we briefjes met ‘we komen later betalen, net niet genoeg geld’ ”, lacht ze. Af en toe worden ze ‘gratis’ meegenomen maar gelukkig is dat bij uitzondering. Als je daar niet tegen kunt moet je niet op deze manier werken”, meent ze.

Vanaf een uur of een ‘s middags start de verkoop voor aan de weg. Daar zit altijd iemand om de klanten te bedienen. „Bij mooi weer is het soms zo waanzinnig druk dat er geen tijd is om even rustig te zitten”, zegt Jan. Hij ziet af en toe een paniekreactie bij automobilisten die midden op de weg stoppen als ze de aardbeienkraam zien. Het was soms zo druk met auto’s dat het verkeer vanaf de rotonde tot hier vastliep. Een verkeersagent moest het een keer in goeie banen leiden en had tegen iemand van de gemeente gezegd dat er een vergunning voor de parkeerplekken moest worden afgegeven. Anders was het niet gebeurd”, volgens de Jong.

„We zien ontzettend veel mensen bij de kraam met veel mooie verhalen. Zo kwam er altijd een meisje met haar opa. Toen die overleed kwam er in plaats van een krans een beschilderde pot met een aardbeienplant bij zijn uitvaart”, vertelt Jan. „Ook komen er ‘s avonds laat of ‘s nachts wel eens mensen langs voor een bakje aardbeien. Als wij in bed liggen horen we de muntjes rinkelen en klinkt het ‘gelukkig ze hebben nog aardbeien!’ Toen we het bordje ‘Uitverkocht’ er een keer hadden neergezet kwam er toch nog een mevrouw aan de deur. Haar man had kanker en kon alleen nog aardbeien eten. Natuurlijk heb ik ze toen direct geplukt”, vertelt Christa. Of er komt om 9 uur ‘s avonds een meneer die zegt dat hij niet thuis mag komen als hij geen aardbeien bij zich heeft. „Tja, wat doe je dan?” lacht ze.

Waarschijnlijk loopt de verkoop door tot half oktober. „In de zomermaanden maken we weken van 80 tot 100 uur”, zegt de Jong. „In de winter is het rustiger en gaan we met het gezin op vakantie naar een warm land. De kinderen helpen ook mee in het bedrijf en weten niet anders. Nu ze groter zijn kunnen ze ook in de zomer zelfstandig op vakantie”, zegt Christa.

„Jij hebt vast lekkere aardbeien.” Een bezwete wielrenner is afgestapt voor een bakje rood fruit. Even later komt er een mevrouw die van elk twee wil. De Jong verkoopt namelijk naast aardbeien ook nog blauwe bessen. Pinnen mag!

Ineke Doornbos