Ineke schrijft | Gevoelig verstand

De ene keer voel je je goed, de andere keer niet. Met precies hetzelfde lijf, met exact hetzelfde leven, de werkgever waar je al jaren werkt, het huis waar je woont. Of hoe anderen tegen je aankijken. Vaak zo heel anders dan het beeld dat je in je hoofd hebt.

Maar hoe komt het dat je je de ene keer, onder dezelfde omstandigheden, goed voelt en het volgende moment helemaal niet. Over dat lijf bijvoorbeeld. Komt dat omdat je de ene keer je kop in het zand steekt? Of omdat dat je zelf vergelijkt met anderen en het dan allemaal wel mee lijkt te vallen? Of ben je soms gewoon zelfverzekerd en vind je andere, niet uiterlijke dingen, belangrijker om je mee bezig te houden? Maar hoe komt dat dan? Het is, tenminste in mijn geval, nooit constant maar iets wat zweeft tussen verstand en gevoel.

Gevoel en verstand zijn steeds in beweging. Ten onrechte worden ze vaak uit elkaar gehaald. Hoe vaak hoor je niet:’Ik heb mijn hart gevolgd’. Alsof dat kan zonder je verstand. Hoofd en hart horen bij elkaar. Soms is het verstandig om je gevoel in te zetten en soms moet je je verstand wat meer gebruiken om een beslissing te nemen op gevoel.

Ik begrijp ook de dilemma’s die er zijn. Soms voel je iets heel sterk en weet je dat dat eigenlijk niet mag, kan of verstandig is. En ook in praktische zin lijkt het plan dan onuitvoerbaar. Ik denk aan een liefde waar geen toekomst in lijkt te zijn. Of uit een relatie willen stappen en geen mogelijkheden zien omdat het in alle opzichten onhaalbaar lijkt. In dat geval zijn gevoel en verstand constant met elkaar in gesprek. Uiteindelijk beslis je maar heb je zowel gevoel en verstand ingezet. Ook intuïtie heeft daar mee te maken. Een keuze op intuïtie is altijd naast ervaring, in meer of mindere mate gebaseerd op verstand.

Soms kun je verstand wel tijdelijk uitschakelen en je gevoel volgen. Laatst deed ik dat nog bij het eten van heerlijke nacho’s. Dat laat ik dan maar gebeuren. Het verstand komt met de jaren. Gevoelig onderwerp.