Column Anneke de Vries | Stralen

Westerkwartier

Belevenissen uit het Gymnasium 

“Komen jullie zelf ook maar mee met je ouders! Dat is het allerhandigst. Dan hoor je uit de eerste hand wat er over jou gezegd wordt en kun je er zelf op reageren”. Het is weer tijd voor de contactavonden: het eerste kwartaal is achter de rug is, de eerste rapportvergaderingen van het cursusjaar zijn geweest, de eerste evaluatie van de resultaten samen met de ouders kan plaatsvinden. En dan graag met hun kind/mijn leerling erbij, vind ik. “Mòeten we mee?” protesteert er eentje. “Verplicht stellen kan ik het niet, maar het is wel gewoon een heel goed idee”, antwoord ik. Op de avonden zelf komt er inderdaad een behoorlijk aantal kinders mee met mammie en/of pappie. Dat is het allermooiste, zo is mijn oordeel. Even een overzicht geven over de stand van zaken, even navragen hoe het huiswerkgedrag is en of ouders en kind daar dezelfde gedachten over hebben, en dan het in mijn ogen leukste moment van de avond: als mentor en vakdocent een oordeel geven over de bewuste leerling. Dit is spannend, want hier telt elk woord. Misschien herinnert u zich zelf nog iets wat ooit over u gezegd werd toen u nog middelbaar scholier was? Sommige woorden zetten zich de rest van het leven vast in de ziel. Stel dat ik zou zeggen: “Uw kind is onaangenaam en lui”. Dat wordt een etiket dat nooit meer losweekt en tot in lengte van dagen pijn doet. Het kind zal op school onaangenaam en lui wòrden. Dat zou ik dan immers zelf gezegd hebben? Een selffulfilling profecy, die misschien later ook nog traumatisch doorwerkt. Brrr. Maar de waarheid rond bijv. tekort schietend huiswerkgedrag moet ook wel verteld worden. Het is een uitdaging, kortom. Ik heb in de loop van 37 jaren voor de klas al doende steeds beter ontdekt hoe buitengewoon gemakkelijk het is iets aardigs te zeggen over leerlingen, bijv. dat ze een mooi beargumenteerde eigen mening hebben, lief gedrag tonen voor klasgenoten, origineel woordgebruik hanteren, zich pittig opstellen tegenover de dagelijkse gang van zaken op school en in de lessen, eigensoortige gedachtegangen ontwikkelen over de mythologie… Gunstige dingen, aangename indezielvastzettertjes, om tot in lengte van dagen te koesteren. En dan zitten ze erbij en horen dat zelf. Je ziet die kopjes stralen. Net als kaarsjes in de kerstboom. Reageren? Mail naar a.vries@rsgdeborgen.nl Anneke de Vries, docente klassieke talen op de Lindenborg

Auteur

Monique Westra