Column Anneke de Vries | Inspectie

Westerkwartier

Belevenissen uit het Gymnasium 

Ze komen tegenwoordig vaker dan vroeger: de inspecteurs van ons onderwijs. Dat is misschien heel prima. Daar komt volgens mijn bescheiden oordeel nog bij dat de Lindenborg zich geen zorgen hoeft te maken. We doen het immers goed? Maar: arme directieleden die alle regels en beslissingen wederom door moeten praten, alles en iedereen opnieuw op één lijn moeten krijgen en alle documenten voor de tigste maal moeten stroomlijnen…! Vanwege dat laatste punt werd ons verzocht het document “toetsing in de Lindenborg” met kritisch oog door te nemen. Ik liet de printer 22 blaadjes uitspugen en nam een rode pen ter hand. Voor leken is een dergelijk document overigens onleesbaar, vanwege afkortingen als APS, OBIT, CVS, PLT, PTA e.d., maar dat terzijde. Maakt u zich er niet druk over. Doe ik ook niet. Met het pennetje in de aanslag lees ik wat eigenlijk de bedoeling is van dit toetsdocument: “We beogen met het document de ‘boel’ op een rijtje te zetten, waarbij we in één moeite door enkele serieuze kwaliteitszorg-vragen (wat doen we, waarom doen we dat, hoe doen we dat en wat vinden we daarvan en vinden anderen dat ook) stellen èn willen beantwoorden”. Mooi hè? Klinkt zo doorwrocht. Dan lijkt het alleen al om die reden gewoon te kloppen. Ook lees ik zaken als “toetsen horen een waarderende en voorspellende functie te hebben”. Snap ik. Denk ik... Ook dat toetsen geen doel op zich zijn, maar een middel om datgene wat we meenden erin gestopt te hebben te controleren door het terug te vragen. Een soort van herkauwen dus. Kortom, die eerste 7 pagina’s lezen best vlotjes weg. De rest lijkt op een wetboek met vele, vele artikelen, genummerd en gesubnummerd en met rondjes en puntjes nog verder onderverdeeld en ik legde al snel het rode pennetje èn het document weg. Op de dag zelf veel stress. “Ze kunnen zomaar binnenlopen”, werd ons verteld. Brrrr. Houden we niet van, blikken van buiten in onze beminde biotoop. Ze kwamen lekker niet bij mij, hoewel er eentje voor de deur talmde en een adrenalinestoot veroorzaakte. Maar hoera! Vrij naar de beroemde uitspraak van Caesar: ze kwamen, ze zagen, wij overwonnen. Over tot de orde van de dag en voorlopig graag niet tot ziens!
Reageren? Mail naar a.vries@rsgdeborgen.nl Anneke de Vries, docente klassieke talen op de Lindenborg

Auteur

Monique Westra