Ladakhfestival in Klein Hanckema

ZUIDHORN

,,Bij ons in Hilvarenbeek is er overal straatverlichting, maar hier in Zuidhorn is ’s nachts bijna alles donker.” Op reis vanuit Brabant naar het derde Ladakhfestival in Zuidhorn kwam Seb de Groot (57) vanuit de ene wereld in de andere terecht.

,,Hier heb je mooie huizen, grote boerderijen en meestal een open landschap. Bij ons zijn de huizen kleiner en is er meer bos. Ik dacht altijd dat Zuidhorn een klein dorp was, maar hier wonen meer mensen dan in Hilvarenbeek.” Als lid van de landelijk werkende Dutch Foundation for Ladakhi Nuns (DFLN) kent hij ook het nog grotere verschil tussen ons land en Ladakh in noordwest-India. Vijfmaal reisde hij met zijn vriendin op eigen kosten af naar een nonnenklooster daar om met Cordaid de helpende hand te bieden bij onder meer de bouw van een Guesthouse of Gastenverblijf. ,,Hier maken we ons druk om allerlei formulieren”, vertelt hij over zijn doordeweekse drukte bij het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers (COA). ,,Daar zijn de mensen met heel andere dingen bezig. Ze leven er niet in armoede, maar eenvoudig. Het is er heel rustig, relaxed zelfs, en je voelt je er bijzonder snel thuis.” Situatie in nonnenklooster Marlies Bosch uit Briltil raakte na haar eerste bezoek in 1995 als fotografe aan Ladakh in de ban van de situatie in het nonnenklooster. ,,De oudere nonnen waren analfabeet. Ze konden niet lezen en niet schrijven en verrichtten er slavenarbeid. Ze liepen soms de hele dag stenen te sjouwen.” In de wereld van eenvoud ontdekte ze ook schrijnende verschillen tussen monniken en nonnen. ,,De vrouwen verkeren er echt in achterstandssituatie.” Het leidde ertoe dat ze in 2003 met gelijkgezindten een stichting oprichtte voor het geven van onderwijs aan de nonnen. Vanuit praktische kennis betreft het hier ook tips op het gebied van gynaecologische problematiek. Daarnaast helpt de stichting hen met het vergroten van hun zelfredzaamheid. De Groot verwijst naar het Guesthouse als voorbeeld. ,,Vanuit dit Gastenverblijf kunnen ze hun eigen inkomsten genereren, zodat er een structurele oplossing komt.” Ondertussen leren vooral de jongeren onder hen een eigen vak of volgen ze hoger onderwijs. De stichting die zich voor hen beijvert, blijft haar stenen bijdragen aan hun verdere ontwikkeling. Dalai lama bezocht in de voorbije zomer twee nonnenkloosters in Ladakh waarvan er eentje door medewerkers van DFLN is gebouwd. De contacten met hem zijn innig, doordat Marlies Bosch bij zijn bezoek aan ons land als fotografe mocht fungeren. “Ik ben een aantal dagen met hem opgetrokken. Het is niet een man die het boeddhisme opdringt, maar alles aan je eigen inzichten overlaat: pak uit het boeddhisme wat je tot een beter mens maakt. Dat is zijn motto. Dan kun je denken aan bijvoorbeeld passie en mededogen.” Ook Alice Tesselaar uit Briltil ziet zijn visie als een voordeel. ,,Je hoeft geen boeddhist te zijn om je aangetrokken te voelen door het doel van de DFLN. Ook als het kinderen van moslims zouden zijn, zou ik me hun lot kunnen aantrekken. De drie levensgebieden Vrouwen, Educatie en Filosofie spreken mij bij de stichting erg aan.” Het werkenderwijs leren van elkaar vanuit een open instelling en in een sfeer van behulpzaamheid en verbondenheid bleek ook wethouder Fred Stol erg aan te spreken. Hij mocht het festival openen dat voor de eerste keer in Klein Hanckema plaatsvond als derde in successie in de loop der jaren in Zuidhorn. Tientallen bezoekers konden er genieten van gitaarmuziek van Annette Kruisbrink en Arlette Ruelens, deelnemen aan Hatha yoga of yoga volgens de Kum Nyetraditie of een lezing bijwonen van Paula de Wijs. Als directeur van het Maitreya Instituut te Amsterdam vertelde ze over haar ervaringen in nonnenklooster vanuit het thema: Samen sterk, de kracht van hoop en optimisme. Daarnaast werd de bekroonde film ‘With real start above my head’ van Alfredo Covelli vertoond. Bezoekers konden bovendien Tibetaanse gebruiks- en kunstvoorwerpen, sieraden en boeken aanschaffen die rechtstreeks door de reizigers zijn ingevoerd. Vanuit de opbrengst worden de projecten in India verder gehalte en gestalte gegeven. Om verschillen te slechten en ervaringen te delen met levenslessen voor een betere toekomst. Tekst en foto's: Jelle Raap

Auteur

Monique Westra