De krantenmagnaat |Inpakken en wegwezen (1)

Westerkwartier

De eerste uit een reeks verhalen over Roelof die met zijn gezin terugkeert naar het noorden om zijn moeder te helpen op de uitgeverij/drukkerij van de familie. Elke week in Westerkwartier.

“Moeten we in die gammele bak dat hele stuk rijden?” Lisa, de dochter van Roelof en Mariska stond er duidelijk niet om te springen om mee te gaan. Maar het gezin had geen andere keus. Het was precies een week geleden dat de moeder van Roelof had gebeld. Mevrouw Dijkema stond er alleen voor op de uitgeverij en drukkerij en het werk was haar teveel. Roelof zou het bedrijf moeten voortzetten. Een optie die nooit eerder aan de orde was geweest. Vooral nu niet meer, na al die jaren nadat hij zijn geboorteplaats had verruild voor het westen. “Overnemen?” had Mariska gezegd, “We gaan, omdat we het geld kunnen gebruiken. Maar je blijft door solliciteren naar wat beters.” Mariska had niets met het noorden en al helemaal niets met haar schoonmoeder. “Ja, ik weet ook wel dat ik op dit moment thuis zit. Maar dat zal niet lang duren”, had Roelof aan de telefoon gezegd. Dat laatste kwam er niet overtuigend uit. De economische crisis had ook zijn gezin getroffen. Het IT-bedrijf waar hij jaren had gewerkt, was van de één op de andere dag omgevallen. Te veel afhankelijk van één klant. Weg baan, weg leaseauto, weg zekerheid. Sindsdien had Roelof verschillende sollicitaties lopen. Hij werd er alleen niet jonger op. Daarom moest hij met lede ogen aanzien hoe jonge broekjes er met de banen vandoor gingen. “Bijna klaar voor vertrek?” zei de buurman, die over de heg stond toe te kijken. “Ja, alles zit in de auto,” antwoordde Roelof en gooide de kofferklep dicht. “Je moet best veel spullen mee hebben,” zei Mariska, “ook al ga je maar voor een tijdje weg.” “Een tijdje?” en de buurman krapte achter zijn oor, “volgende week wordt jullie huis toch via executieverkoop verkocht?” “Hoe weet hij dat?” siste Mariska tegen Roelof, “je hebt toch meteen dat bord uit de tuin getrokken?” Roelof haalde zijn schouders op en de buurman vervolgde: “Dat las ik in de krant. Stond er deze week in.” “Daarom heb ik zo’n hekel aan kranten.” sputterde Mariska, “en dan ga jij er ook nog voor één werken!” Martin van der Hil

Auteur

Monique Westra