Column Anneke de Vries |Wiskunde

Westerkwartier

Belevenissen uit het Gymnasium

‘Wiskunde is een levende hel’. Ik poets het bord, zet de banken recht en vang dit zinnetje op uit de mond van een passerend meisje. Het zet me aan het denken. Niet speciaal over de wiskunde, maar meer over of er zowel een levende als een dode hel te onderscheiden zou zijn. Ik heb wel meteen een plaatje in het hoofd van een gril in de vorm van een wiskundeboek waar het arme kind op geroosterd wordt. Een levende hel. Die dode hel is dan misschien naast die boekgrill de stapel al geroosterde leerlingen, die dit vak niet hebben overleefd. Leerlingen kiezen graag sterke termen om een vak te karakteriseren. Daarbij is het een stuk gemakkelijker iets de grond in te spreken of schrijven dan op te hemelen. Zou het Nederlands meer negatieve termen hebben dan positieve? Oeps. Wat zegt dit over onze volksaard? Eskimo’s hebben veel woorden voor sneeuw omdat ze er veel mee te maken hebben. Ik herinner me een verhaal van Godfried Bomans, die uitlegde dat er zoveel synoniemen zijn voor het wegduiken voor een klus: de pijp aan Maarten geven, de lier in de wilgen hangen, liever blo jan dan do jan, mij niet gezien, geef mijn portie maar aan fikkie... Ach. Trouwens, misschien hebben we ook wel veel manieren om over ijver te spreken: de handen uit de mouwen steken, ergens je tanden in zetten, de koe bij de hoorns vatten… Hmmm, ik kom even niet veel verder. Oeps. Dat langs wandelende meisje had waarschijnlijk net een moeilijke toets gehad of haar huiswerk slecht gemaakt: een confrontatie met haar falen. Daar had ze last van en dat moet je dan uiten. Mogelijk had haar gesprekspartner er alle begrip voor of lag het falen juist bij die medeleerling en reageerde zij daarop…? Het duurt soms even voor wiskunde mooi wordt. Pas sinds een paar jaar zie ik de fonkelende aantrekkelijkheid de wereld in formules te vatten en vanuit strikt logisch redeneren tot groter begrip te komen. Voor dat soort inzichten moet je, denk ik, de puberteit ontstegen zijn. Volhouden dus nog maar even, ‘wiskunde-is- een-levende- hel’-meisje! Reageren? Mail naar a.vries@rsgdeborgen.nl Anneke de Vries, docente klassieke talen op de Lindenborg

Auteur

Monique Westra