Multiple sclerose spoorboom voor slager Boersema na 40 dienstjaren

GRIJPSKERK

In een drukbeklante slagerswinkel aan de Herestraat nam Rense Boersema (56) donderdag na een vast dienstverband van veertig jaar afscheid. Met pijn in het hart, doordat multiple sclerose zijn werkperiode bekortte. ,,Mijn hele ziel en zaligheid ligt in de slagerij”.

Vanaf pakweg zijn tiende levensjaar is hij actief geweest in de slagerij waarvoor zijn ouders Kor en Annie in 1962 het fundament legden. ,,Met z’n tweeȅn, mijn broer Jan en ik, stonden we op één stoel om gehakt in te pakken. Woensdag voor acht uur hadden we samen tweehonderd pond klaar. Daarnaast mochten we soepvlees snijden en droge worst ophangen. We droegen in die tijd nog pofbroeken”. Rense genoot op meerdere manieren voordeel van de hulpvaardigheid op jonge leeftijd. Dankzij het werkenderwijs leren rekenen, kende hij aldoor een voorsprong op zijn leeftijdgenoten. Als enige in zijn groep scoorde hij een vette tien bij het examenvak Boekhouden. ,,Je staat er niet zo bij stil, omdat je veel zaken automatisch oppakt”. Ook bij de opleiding tot ambachtelijk slager kon hij tips en trucs uitwisselen met zijn ouders. De feitelijk slacht betrof in zijn beginjaren vooral runderen en varkens. ,,Soms begonnen we ’s maandags om twee of drie uur of nog eerder om het vlees vanaf acht uur in de winkel te kunnen verkopen. Als het vlees te warm is voor transport is vroeg en dus nachtelijk slachten wel dé manier”. Hij is er trots op dat zijn ouders altijd voorstander zijn geweest van een rustige benadering op alle fronten. ,,Je weet als slager wat stress met dieren kan doen. Als een koe ontsnapt voor de slacht, laat haar dan maar een weekje wachten. Door de stress en de koorts krijg je anders bloeddoorlopen vlees. Afwachten dus”. Vanaf zijn indiensttreding in 1976 heeft hij tal van groeistuipen van het bedrijf meegemaakt. Zo werd in zijn eerste werkjaar de zaak intern grondig verbouwd, drie jaar later het winkeloppervlakte verdubbeld, nadien de worstmakerij vernieuwd en in de jaren negentig er een werkplaats bijgebouwd. De voormalige woonkamer van het ouderlijk huis werd tot warme keuken ingericht. In de range van in- en verbouwklussen spreekt de ‘eigen werkplaats’ Rense Boersema het meest aan. ,,Voor het opmaken van gerechten, het garneren, heb ik altijd al een passie gevoeld. Het is net zoals met knutselen: je bent even creatief en ontdekt dat er meer mogelijk is. Juist de creatieve benadering heeft me altijd als een magneet aangetrokken”. Binnen het bedrijf konden de taken hierbij op een even lenige als leuke manier worden verdeeld: broer Henk als latere bedrijfseigenaar na zijn ouders als de man van de warme gerechten en Rense als de man van de koude buffetten en van de luxe hapjes. Huzaren- en rundersalade zijn zo’n beetje om en om altijd de vraag geweest, maar de laatste jaren komt daar de pasta-salade bij. Bij de luxe hapjes spitst de vraag zich vanuit de wijde regio vooral toe op smaakvol vlees zoals Zeeuws spek en droge worst uit eigen keuken. Sinds ruim tien jaar legde Rense Boersema zich ook toe op glutenvrije voeding. Zijn echtgenote Tiny kan er uit eigen ervaring over meepraten hoe heilzaam dit bij een allergie voor gluten is. ,,Binnen twee weken voel je het verschil al”. Vanuit eigen inzichten bouwde hij zo een assortiment op waarvan de receptuur bij het bedrijf blijft berusten. ,,Glutenvrij is altijd wat meer plakkerig. De verhouding tussen de bestanddelen moet je steeds weer wikken en wegen, maar het loont”. In de komende tijd zal hij zich meer toeleggen op hobby’s: het kerkkoor, de schoolbus van Pieterszijl en Visvliet naar Grijpskerk en het bezoeken van zijn dochters Lucie en Tessa. ,,Afscheid wegens ziekte geeft altijd een heel dubbel gevoel. Het is een kwestie van zelfkennis en ook van zaken kunnen afsluiten. Minder drukte en minder druk. Dat zal even wennen zijn”. Tekst en foto: Jelle Raap

Auteur

Monique Westra