Kommerzijl, met brug die kaden en kennis verbindt

KOMMERZIJL

“Woonst aan dizz' kaant of woonst aan dei kaant ‘t wotter?” Het dorp doorsnijdende Kommerzijlsterdiep bepaalt aan welke kant van Kommerzijl iemand woont. De brug over het diep heeft dan ook een bindende functie.

“De brug en de kaden vormen het historische hart van ons dorp”, vertelt Frans Talstra van de vereniging van dorpsbelang Aktie ’68. “Dit is zomers de plek waar iedereen graag wil vertoeven. Het is voor ons de ontmoetingsplek bij uitstek om elkaar wat beter te leren kennen en herinneringen te delen”. Vanuit historisch perspectief gaat hij dan ook graag terug in de tijd om het hart op te halen in een sfeer die oud en vertrouwd is. Zo wordt er nu gedacht aan een terugkeer van de sluisdeuren die er eeuwenlang dienst hebben gedaan. “Misschien iets voor een leerlingwerkplaats. Bij de renovatie van de brug zijn de hangers intact gebleven”. Voorlopig heeft Aktie ’68 haar zinnen gezet op een droom die dichterbij komt dankzij bereidwillige medewerking van waterschap Noorderzijlvest. Deze wil financieel bijdragen aan de kosten voor een authentieke brugleuning die het dorpshart weer een sierlijk karakter geeft. “De oude brug kende veel siersmeedwerk met krullen aan de beide uiteinden en her en der een soort appeltjes. Zoiets toont. Een brug met een verhaal: van vakmanschap, van fleur en van sier”. Voor de financiering van een nieuwe brugleuning zijn ook al een aantal fondsen aangeschreven. Talstra die ‘brug en kaden’ in zijn portefeuille heeft, kan niet wachten op het gloriëren van de aloude historie. Bijzonder ingenomen is hij met het opnieuw inmetselen van een uit 1883 daterende gedenksteen die bij de brugrenovatie plots weer boven water kwam. “Onvoorstelbaar dat zo’n steen weer teruggevonden is bij het heiwerk. Hij lag op de bodem”.

Kabelgoot

Daarentegen ziet hij een zinken kabelgoot over de volle breedte van de brug graag verdwijnen. Ooit is deze nodig geweest voor onder meer telefoonverkeer. Hij heeft naar eigen zeggen de toezegging van KPN dat de nu ontsierende goot binnen afzienbare tijd wordt verwijderd. “Dan komt alles beter tot zijn recht”. Een enkel bruggenhoofd dient alsnog ook te worden ontdaan van onkruid. “Daar is het vroeger mee begonnen: het onkruid zet zich vast. Op die plekken werkt het water ’s winters door, want ijs breekt. Geleidelijk komen stenen los. Dankzij de renovatie van de brug en de kaden loopt nu geen een meer het gevaar als vaarrecreant een steen op of in zijn boot of op zijn hoofd te krijgen. Het is weer veilig. Van lekkende kademuren is nu geen sprake meer”. Bij de renovatie is er vooraf veelvuldig overleg geweest met vooral omwonenden. Zo is de kadewand aan de Kanaalstraat verder vanaf de woningen aangelegd dan aanvankelijk gepland, terwijl aan de overkant de straat juist iets smaller is geworden. “Dat heeft ook te maken met de stuwing van het water”. Bovendien zijn aan de Kanaalstraat borders voor planten verwezenlijkt in plaats van hoge hekken. “Er zijn heel veel gesprekken geweest. Dat is uiteindelijk het eindresultaat ten goede gekomen. Het werk is door anderen uitgevoerd, maar het blijft ons hart. Zo voelt het bij menigeen in Kommerzijl”.

Smeedwerk

De geschiedenis van de brug in Kommerzijl krijgt al met al een vervolg met het plaatsen van sierlijk smeedwerk. “De brug krijgt alweer de oude kleur terug door het opdrogen van de stenen. Er loopt geen water meer in de voegen”. Vlak voor het vaarseizoen is de klus geklaard, zodat het dorp nu ook weer een visitekaartje kan afgeven." "Voor de dorpelingen blijft het dorpshart ook de stek waar jongeren graag een hengeltje uitwerpen, spelactiviteiten in de Spelweek worden georganiseerd en Sinterklaas steevast elk jaar wordt begroet. “Het blijft een warm hart”. Jelle Raap

Auteur

ggeersing