Blotevoetenhof nu hart van Westerkwartier

OPENDE

“Dit is een soort regenboogeitje”. Met trots vertelt de 8-jarige Lasse Meijer uit Niezijl hoe hij een plastic paaseitje met kleine uit vilt geplukte draadjes heeft omgetoverd tot een kleurrijk schouwspel in de Opender kapschuur.

“Je maakt je handen een beetje nat in een sopje. Daarna pluk je stukjes vilt los en die plak je op het ei. De sliertjes blijven vanzelf plakken”. Zijn twee jaar oudere zus Susanne weet te vertellen dat het een ecologisch afwasmiddel betreft. Zij laat het meeste vilt liggen, omdat ze iets speciaals wil creëren. “Ik zoek camouflagekleuren: groen, grijs en bruin”. Doelbewust gaat ze daarmee aan de slag vanuit een opdracht die ze zichzelf heeft gegeven. “Het moet passen bij de boekenserie van De Grijze Jager. Daarin komen veel camouflagekleuren voor.” Met een knipoog naar de Australische avonturenschrijver John Flanagan voltooit ze haar opdracht. Zijn dertiendelige serie heeft ze voor een groot deel gelezen. “Het zijn spannende boeken”. Het leesplezier heeft er zelfs toe geleid dat ze inmiddels zelfstandig aan een boek werkt. “Ik ben op de helft met het schrijven”. Direct na de officiële opening van de Blotevoetenhof aan het Peebos in Opende zijn het de avontuurlijke opdrachten die de jeugd lokken. Paasmaandag blijkt een uitgelezen dag te zijn voor een uitje met het gezin waarbij de kinderen zich vooral vermaken met knutselen.

Insectenhotel

Louisse Jager van Stichting De Zijlen en Ake Elzinga van Staatsbosbeheer leggen graag uit hoe je een insectenhotel maakt. “Kleine stukjes bamboe steek je in een conservenblikje. Voor met name de metselbij is dat een prachtige plek om te vertoeven. Het vrouwtje zorgt ervoor dat er rond het eitje een soort muurtje wordt gemetseld en zo blijft de boel vanzelf bij elkaar”. Louisse Jager mocht samen met Erika Visscher van de Kleine Zanden en Linda Lijfvogel van Staatsbosbeheer een voetafdruk achterlaten in een bak met nat beton. “Drie partijen werken hier samen. Dan is het ook niet meer dan logisch dat drie partijen bij de opening worden betrokken”, geeft Nico Boele als beheerder van Staatbosbeheer aan. De drie dames stropen hiervoor graag de broekspijpen op. Lachend laten ze een voetafdruk achter in de stijl die bij het hof past: ’t Blôde Fuottenpaad of blote voetenpad in de nabije omgeving spreekt voor zich.

Kapschuur

In zijn voorwoord rept Boele kort over de historie van de voormalige kapschuur die op de plek staat van een oude varkensstal. De eigenaren van de grond betitelt hij als spiritueel, omdat zij het gebied als geen ander hebben beleefd. “Technisch kunnen wij het als Staatsbosbeheer goed beheren, maar je moet samenwerken om er echt iets moois van te maken”. Na overleg met Dorpsbelangen uit zowel Doezum als Opende, boeren in de omgeving en betrokken partners is er nu een attractief ontmoetingspunt met talrijke wandelpaden tot stand gekomen. “Deze plek is precies het hart van het Westerkwartier”. Voor verhoudingsgewijs weinig geld is er een accommodatie verwezenlijkt met steun van vooral vrijwilligers en justitiȅle cliȅnten. “Materiaalkosten en uren van justitie voor mensen met een taakstraf en inzet van vrijwilligers hebben eigenlijk samen het budget gevormd”. De werkschuur wordt gepacht door Erika Visscher van de Kleine Zanden, terwijl medewerkers van stichting De Zijlen er zorg dragen voor een vlotte bediening. Vanaf nu kunt u er van dinsdag tot en met zondag terecht van elf tot zes uur. Maandags is de locatie gesloten. In de nabije toekomst zullen de activiteiten in de schuur ook deel vormen van reïntegratieprojecten. Grote bijzonderheid is er naast de koffie- en theetuin de levering van Mozzarella: kaas van waterbuffelmelk. (Foto’s: Jelle Raap.) Jelle Raap    

Auteur

ggeersing