Moeder natuur van bijrol weer retour naar hoofdrol

HAREN

Het moederinstinct is mooi natuurlijk. Niettemin wordt het vaak overschaduwd door regels van opvoedkundigen die precies menen te weten hoe alles werkt in de omgang tussen ‘de kleine’ en de grote mensen.

Het intellect verdringt het instinct tot het moment dat er nieuwe inzichten doorbreken. Op dorpsniveau zoals in Zuidhorn. “Je weet als zwangere vrouw of als moeder niet meer wat waarheid is”, vertelt Mijke Stallinga (35) uit Zuidhorn over het sluimerende probleem van deze tijd: keuzestress. “Vooral via google en andere zoekmachines staan je zoveel bronnen ter beschikking dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Daarnaast zijn er consultatiebureaus en overheidsinstanties die je een keur aan in de kern goedbedoelde protocollen en programma’s aanbieden. Het ene boek is amper op de markt of er volgt weer een nieuwe”. Mede dankzij de wir-war aan wijsheden heeft ze met andere vrouwen in Zuidhorn allerlei verhalen uitgewisseld met een gemeenschappelijke deler: terug naar moeder natuur. “Als vrouw voel je je vaak aangevallen of overdonderd door al de kennis die wordt verspreid. In gesprekken bespeur je dat de kennis je ervan weerhoudt te luisteren naar je moederinstinct. Het pure van nature verbleekt of verdwijnt, terwijl de natuur je met al je gevoelens op het pad zet van levenswijsheden die vanzelf opborrelen. Dat merk je in de periode van je zwangerschap, bij de bevalling en feitelijk ook bij het moederschap”.

Kennis

Als moeder van twee opgroeiende kinderen heeft ze veel kennis over bijvoorbeeld opvoeding zelf vergaard. Haar achtergrond als taalwetenschapper en logopedist is hierbij een voordeel geweest. “Je bent er aan gewend het verhaal achter de woorden snel op te pakken. Tegelijkertijd bekruipt je vaak ook een vreemdsoortig gevoel: anderen denken voor jou. Alsof jij zelf niet weet hoe het moet”. Ze is naar eigen zeggen beslist niet de enige die me deze prangende gedachte rondloopt. “De media hebben onmiskenbaar veel voordelen, maar ook nadelen. Iedereen en dus ook zwangere vrouwen of moeders kruipen thuis achter de computer om al puzzelende iets van hun gading te vinden”. De wijsheid ‘it takes a village to raise a child’ oftewel een dorp is er benodigd voor het opvoeden van een kind heeft haar met anderen op het spoor gezet van een aantal unieke projecten in Zuidhorn. “Met zo’n twaalfduizend inwoners is ons dorp niet te groot en niet te klein. Binnen dit dorp kun je de bewoners geregeld in contact met elkaar brengen, bijvoorbeeld met een Ouder en Kind Café: een bestaand concept waarbij de ontmoeting centraal staat”. Dit concept zal in Zuidhorn binnen afzienbare tijd samen met onder meer lactatiekundige Berber Meihuizen worden uitgewerkt.

Broedstadium

“We zijn het broedstadium voorbij”. Voordeel van deze werkwijze is volgens haar dat (aanstaande) moeders en vaders op één centraal adres allerlei informatie kunnen uitwisselen in een informele sfeer. “Dat sluit perfect aan bij onze wens het moederinstinct weer de ruimte te bieden die het verdient. Niemand hoeft dan meer thuis in een sfeer van eenzaamheid allerlei zaken uit te vogelen. In een café deel je je ervaring met anderen of kun je advies of raad vragen aan iemand met dezelfde achtergrond. Zonder regels vooraf vast te stellen”. Het beoefenen van yoga vanaf haar achttiende levensjaar en het geregeld geven van danslessen heeft Mijke Stallinga naar haar mening ervan overtuigd dat mensen heel goed weten waar ze voor staan. Ze kunnen volgens haar dan ook vertrouwen op hun eigen gevoel bij het beoordelen van informatie. “Een mens is toch een groepsdier. Opvoeden is ook in de tijd voor de intrede van de computer altijd een zaak van de gemeenschap geweest”. Ook met haar cursussen zwangerschapsyoga ‘Buik vol, Hoofd leeg’ via Yogapraktijk De Bron geeft ze aan dat het bij elkaar brengen van (aanstaande) ouders heilzaam is. “Veel mensen vinden nu in hun eentje van alles en nog wat uit. Door dorpsgenoten op een heel natuurlijke wijze met elkaar in verbinding te brengen, ontstaat er vanzelf iets moois. Zo werkt de natuur”. Jelle Raap

Auteur

ggeersing